Ég hef viljandi ekkert skrifað um dómana tvo sem féllu í Hæstarétti 16. júní sl. og snéru að lögmæti þess að tengja afborganir af lánum við gengi erlendra gjaldmiðla. Ég hef vissulega skoðun á því hvað ég tel rétt í því efni og hvað sanngjarnt. Á sama hátt hef ég skoðun á íslensku verðtryggingunni sem ver fjármagnseigendur (bankana og lífeyrissjóði) út yfir gröf og dauða því þeir eru einu aðilarnir sem ég tel lána peninga til lengri tíma og hafa atvinnu af því að höndla með peninga.

Eftir að hafa lesið yfir dómana og lögin sem vitnað var til í þeim þá finnst mér augljóst hvað hæstiréttur ætlaðist til. Hann skildi ekki eftir svigrúm til túlkana eins og ríkisstjórnin, ráðherrar í henni og fjármálafyrirtækin hafa haldið fram. Samningarnir standa, fyrir utan að eitt atriði sem snéri að því að tengja saman afborganir við gengi erlendra gjaldmiðla var dæmt ólöglegt. Vextir á þessum lánum er lágir m.v. íslenska okurkerfið, en eðlilegir m.v. erlend fjármálakerfi. Fjármálafyrirtækin sjá auðvitað framá að tapa á þessu, á sama hátt og lántakendur hafa tapað gríðarlega á gengisfalli krónunnar frá því í mars 2008 (eða jafnvel fyrr). Hagsmunir almennings skiptir framkvæmdavaldið engu máli. Framkvæmdavaldið er önnum kafið við að koma fjármunum í vasa valdra vina og vill fá frið til þess. Í hjáverkum er verið að reyna að leppa upp á þjóðfélagið og þjóðarskútuna.

Til að koma fjármálafyrirtækjunum til bjargar hefur ríkisstjórnin talað fyrir ákveðinni “lausn” sem myndi færa mikla fjármuni frá skuldurum til fjármálafyrirtækjanna. Lausnin felst í því að miða ekki við samningsvextina, sem miðað við hæstaréttardómana eiga að halda þar sem þeir voru ekki feldir úr gildi, heldur miða við annaðhvort verðtryggingu lánana og verðtryggða vexti ofan á hana, eða óverðtryggða vexti Seðlabankans. Báðir þessir kostir færa eins og áður sagði peninga frá skuldurum til fjármálafyrirtækja.

Nú er það svo að aðeins tveir aðilar geta komið fram með lausnir. Réttara sagt getur annar aðilinn komið fram með lausnir, hinn aðilinn gaumgæfir lagabókstafinn og úrskurðar skv lögum. Þessir aðilar eru Alþingi og dómstólar landsins.

Framkvæmdavaldið og stofnanir þess eru núna búin að stíga gróflega yfir þá línu sem aðskilur þrískiptingu valds samkvæmt stjórnarskrá Íslands í dómsvald, löggjafarvald og framkvæmdavald. Í morgun gaf Seðlabanki Íslands og Fjármálaeftirlitið út “tilmæli” til fjármálastofnana um hvernig þær eigi að endurreikna vaxtagrunn þeirra lána sem voru með ólögmætu ákvæði samkvæmt hæstarétti, en tilmælin falla vel að þeim hugmyndum sem fjármálafyrirtækin voru með sem lausn, en auðvitað síður að þeim skilning sem lántakendur voru með.

Með þessum tilmælum ryðst framkvæmdavaldið inn á valdsvið dóms- og löggjafarvalds og reynir að haga niðurstöðum fjármálafyrirtækjunum í hag með því að rannsaka, dæma og framkvæma, allt í sömu gjörðinni, og algjörlega án nokkurs umboðs til þess. Ef þetta fær að viðgangast núna, tel ég öruggt að þetta muni gerast aftur. Og aftur og aftur og aftur. Óháð því hvert tilefnið er núna verður að stöðva tilraunir framkvæmdavaldsins til að ryðja úr vegi dóms- og löggjafarvaldinu.

Popularity: 11% [?]